Twee jaar Afrika met een expeditietruck

Wat ging goed, wat ging mis en wat had aandacht nodig?

Twee jaar door Afrika reizen met een zelfgebouwde expeditietruck. Hoe bevalt dat? Wat hield verrassend goed stand, wat ging kapot en welke onderdelen vroegen onderweg de meeste aandacht?

In 2022 bouwden we ons eigen offroad huis op wielen. Een mobiel basecamp om de wereld te ontdekken. Zonder enige ervaring met vrachtwagens, laat staan met het bouwen, rijden en onderhouden van een expeditietruck. De leercurve was steil, maar uiteindelijk heeft dat verrassend goed uitgepakt.

Al snel ontdekten we dat we niet de mensen zijn die graag dagenlang over asfalt rijden. Als je dan toch een echte offroad truck hebt, dan wil je hem ook gebruiken waarvoor hij gebouwd is. Daarom kozen we de afgelopen twee jaar meestal voor de slechtste wegen die we konden vinden – en soms zelfs voor helemaal geen wegen. Gelukkig is Afrika een continent waar je daar nooit lang naar hoeft te zoeken.

Onze truck kreeg onderweg de ene klap na de andere te verwerken. Eén keer kwamen zelfs alle vier de wielen tegelijk van de grond. Dat zou toch gevolgen moeten hebben, zou je denken. Maar hoe hield de truck zich werkelijk? Hieronder lees je wat we onderweg zijn tegengekomen.

De truck

Onze truck is een MAN HX60, oorspronkelijk gebouwd voor militaire toepassingen en voorzien van vrijwel alle offroad-mogelijkheden die je je kunt wensen. Hoge bodemvrijheid, voor-, achter- en middensper, een betrouwbare Euro 4-motor en meer dan voldoende vermogen.

De truck is 7,8 meter lang, 2,5 meter breed en 3,65 meter hoog. Vooraf hadden we onze twijfels over de wielbasis van 4,5 meter, maar in de praktijk heeft dat nooit voor problemen gezorgd. De truck is compact genoeg om tracks te rijden waar zelfs sommige Land Cruisers moeite mee hebben, maar tegelijk groot genoeg om al onze buitensportuitrusting mee te nemen.

En misschien nog wel belangrijker: we zijn niet bang voor krassen of beschadigingen. Juist daar zit vaak het verschil tussen voorzichtig omkeren of gewoon doorrijden wanneer een track smal wordt en de bomen dicht langs de cabine schuren. Wij kiezen meestal voor het laatste. Sterker nog, we vinden het leuk.

Met 800 liter diesel en 400 liter water aan boord wegen we ongeveer 12,5 ton. De aandrijving bestaat uit een 6,9-liter zescilinder turbodiesel met 326 pk.

We vertrokken uit Nederland met 22.000 kilometer op de teller en een complete set nieuwe Continental HCS 14.00R20-banden. Onze route liep over land van Nederland naar Zuid-Afrika, vervolgens weer omhoog naar Noordoost-Afrika en uiteindelijk terug naar Zuid-Afrika. In totaal reden we ruim 54.000 kilometer.

Om de 10.000 kilometer wisselen we de banden volgens een vast schema. Daardoor slijten ze gelijkmatig en halen we de maximale levensduur uit de set. Dankzij onze Spring Ring-velgen (ook bekend als Lock Ring-velgen) kunnen we banden onderweg zelf wisselen zonder afhankelijk te zijn van een garage.

15 maart 2025 – Guinee-Bissau

Onderrijbeveiliging

Alles wat achter de truck hangt, krijgt de zwaarste trillingen te verwerken. Dat merkten we al snel aan de onderrijbeveiliging, die er steeds treuriger bij begon te hangen.

Eigenlijk hebben we geluk gehad dat we hem niet eerder verloren zijn. Uiteindelijk gebeurde dat alsnog in Botswana, maar dat is een ander verhaal. In Guinee-Bissau wist een lokale lasexpert ons voorlopig uit de brand te helpen met een indrukwekkende lasrups.

Vingers gekruist en weer verder.

1 april 2025 – Sierra Leone

Installatie van een bandenopblaassysteem (TI Systems)

Soms blijkt een bezuiniging achteraf geen slimme keuze. Dit was er zo één.

Al in Marokko merkten we hoe vaak we de bandenspanning aanpasten. Zand, gravel, modder, rotsen en asfalt wisselden elkaar voortdurend af. Handmatig oppompen en aflaten werkt prima, maar als je dat meerdere keren per dag doet, wordt een automatisch systeem ineens heel aantrekkelijk.

We belden naar Duitsland en lieten een compleet TI Systems-bandenspanningssysteem opsturen. In de bloedhete zon installeerden we het systeem en al tijdens de eerste rit realiseerden we ons dat dit een van de beste upgrades van de hele reis was.

25 april 2025 – Nigeria

Koelvloeistofproblemen?

Soms brandde het waarschuwingslampje, soms niet. Volgens de boordcomputer was er af en toe te weinig koelvloeistof aanwezig.

Voor de zekerheid vulden we het reservoir bij, maar dat bleek al volledig gevuld te zijn. In de hectiek van Lagos, aangemoedigd door een groep nieuwsgierige omstanders, ontdekten we uiteindelijk de oorzaak.

De niveausensor bleek simpelweg vervuild te zijn.

Sensor schoongemaakt, melding verdwenen en weer verder.

1 juni 2025 – Namibië

Verlies van versnellingsbakolie

Kort nadat we alle oliën hadden vervangen, verscheen er een melding op de boordcomputer. Gelukkig maar, want die bleek gelijk te hebben.

Tijdens het onderhoud waren we een afdichtring vergeten terug te plaatsen. Een klein foutje met potentieel grote gevolgen.

Nieuwe ring gemonteerd, olie bijgevuld en het probleem was opgelost. Ondertussen ontdekten we opnieuw hoe ongelooflijk robuust echte offroad-trucks zijn wanneer ze dagelijks zwaar worden belast.

1 juli 2025 – Namibië

Lekke zijwand

Midden tussen de wilde dieren, met nieuwsgierige olifanten in de directe omgeving, reden we de zijwand van onze rechtervoorband lek.

Natuurlijk konden we al een wiel wisselen, maar met een olifant die op korte afstand toekijkt, stijgt de motivatie om dat snel en efficiënt te doen aanzienlijk.

De band werd vervangen en de reis kon verder.

13 juli 2025 – Botswana

Aircoriem

Soms vervang je onderdelen puur op gevoel.

De aandrijfriem van de airco zag er niet meer helemaal fris uit en was zichtbaar iets uitgerekt. Waarschijnlijk had hij nog een tijd meegekund, maar we besloten geen risico te nemen.

Nieuwe riem erop en weer verder.

14 november 2025 – Zimbabwe

Turboslang

Tijdens een inspectie ontdekten we kleine scheurtjes in een turboslang. Nog niets ernstigs, maar wel iets wat we in de gaten wilden houden.

Het probleem was alleen dat we geen reserve bij ons hadden.

Gelukkig bleek de eigenaar van een lokale garage een neef in Duitsland te hebben, die toevallig naar Afrika vloog. Niet veel later lag er een nieuwe slang klaar.

De grap? Uiteindelijk hebben we hem nooit gemonteerd. Een reparatie met hittebestendige tape hield prima stand en de originele slang deed gewoon zijn werk.

30 maart 2026 – Namibië

Defecte waterpomp?

Was de waterpomp werkelijk defect? Achteraf zijn we daar nog steeds niet helemaal zeker van.

Volgens de MAN-dealer in Windhoek zat er speling op het lager. Waarschijnlijk had alleen dat lager vervangen hoeven worden, maar op dat moment besloten we geen risico te nemen.

Een nieuwe waterpomp werd ingevlogen en gemonteerd. Achteraf gezien misschien niet noodzakelijk, maar soms koop je onderweg liever zekerheid dan discussie.

Conclusie

Als we eerlijk zijn, was ongeveer de helft van alle reparaties en vervangingen uit voorzorg. Achteraf denken we zelfs dat een deel daarvan niet nodig was geweest. Maar dat weet je pas zeker als je het níét vervangt – en dan kunnen de gevolgen veel groter zijn.

Vergeleken met veel andere overlanders hebben we nagenoeg probleemloos door Afrika gereden. Meer dan 54.000 kilometer over wegen die soms verschrikkelijk slecht waren, maar tegelijkertijd tot de mooiste routes behoorden die we ooit hebben gereden.

Na twee jaar, duizenden kilometers wasbordwegen, diepe zandsporen, modder, hitte en eindeloze pistes kunnen we maar één conclusie trekken:

De MAN HX60 heeft zich bewezen als een uitzonderlijk betrouwbare expeditie- en offroadtruck. Voor ons is dit de ultieme overland truck.