NEW HORIZONS aug2025
Namibia
CYCLING NAMIBIA
‘Slapen jullie daarin? Past dat?’
Lichtgewicht kamperen is in Namibië niet echt een dingetje. Alles is stevig, groot, zwaar. Hier wordt gekampeerd met een 4WD en daarin stevige canvas tenten, hout, bijlen, zaag, grote bbq’s en comfortabele stoelen. Een outdoor winkel is voor spullen voor onze truck een walhalla. Veel beter dan Nederland.
Maar eenmaal op de fiets is het een heel ander verhaal.
Zo fijn om weer onderweg te zijn. Op zaterdagochtend is er in Windhoek een hardloopwedstrijd en een fietsevenement vol aan de gang op de A1. Ja, en die heeft dezelfde omvang als in Nederland. Maar hier kan dat gewoon en het is super gezellig. Na 30 km verlaten we het asfalt en dat gaan we de komende dagen ook niet meer zien. Gravelen.
In onze tassen voor een week aan eten. Op rantsoen dus.
En ‘s avonds vinden we een plekje bij een boer op de veranda waar de dag daarvoor nog geslacht is. Hij komt regelmatig kijken of het ok gaat met ons. De twijfel is op zijn gezicht af te lezen. Domme Europeanen .
"Are you sleeping in there? Will it fit?"
Lightweight camping isn't really an issue in Namibia. Everything is sturdy, big, and heavy. Here, we camp with a 4WD, carrying sturdy canvas tents, wood, axes, a saw, large BBQs, and comfortable chairs. An outdoor store is a paradise for gear for our truck. Much better than in the Netherlands.
But once we're on our bikes, it's a completely different story.
It's so nice to be back on the road. On Saturday morning in Windhoek, there's a running race and a cycling event in full swing on the A1. Yes, this road is the same size as in the Netherlands. But here, it's perfectly possible, and it's super fun. After 30 km, we leave the asphalt, and we won't see it again for the next few days. Gravel riding.
In our bags, a week's worth of food. On rations, so to speak.
And in the evening, we find a spot on a farmer's veranda where a slaughterhouse had been slaughtered the day before. He comes regularly to check on us. The doubt is written all over his face. Stupid Europeans.
De Gamsbergpas ligt op 1850 meter hoogte.
Voor nu voor ons de top van de wereld.
Wat een gaaf landschap. De weekvoorraad eten en 6 liter water is nog niet veel verminderd, evenals de wind. Dus hobbelen en zwoegen we verder omhoog.
Dat wil zeggen, even zo vaak naar beneden. De beklimming bestaat uit het doorsteken van ontelbare rivierbeddingen en dat betekent stijl naar beneden en weer stijl omhoog. Zand en stenen schieten onder onze wielen vandaan.
En eenmaal boven truitje aan en de beloning. Een schitterend landschap. Zoveel beter om dit soort beklimmingen op spierkracht te doen. Truckje verkopen? We denken er nog eens over na bij de volgende beklimming
The Gamsberg Pass is at an altitude of 1850 meters.
For now, the top of the world for us.
What a stunning landscape! Our week's supply of food and 6 liters of water hasn't diminished much, nor has the wind. So we plod and trudge on up.
That is, just as many times down. The climb involves crossing countless riverbeds, which means steep descents and steep climbs. Sand and rocks fly from under our wheels.
And once we reach the top, we put on our jerseys and are rewarded. A magnificent landscape. So much better to tackle these kinds of climbs with muscle power. Selling a trick? We'll think about it for the next climb.
En dan ineens valt alles om. Van een lekkere temperatuur overdag van zo’n 27 graden en een comfortabele 10 graden in de nacht gaan we ineens de winter in. 14 en 2 graden. Da’s best fris als je alleen met een zomer uitrusting op pad bent. Dus alle lagen aan en ‘s nachts bijna niet slapen vanwege de kou. En toch voelen we ons best ok. Afzien in de nacht, om 5 uur opstaan, vuurtje maken en wachten op de verlossende zonnestralen. En dan is ineens het leven weer goed. Wat een mooi landschap hier. Weg is kut…ziet er op de foto best ok uit maar is alleen maar wasbord en diep zand. 70 km fietsen voelt als een touretappe. En je toch goed voelen? Zeker. Afzien in een schoon landschap maakt alles heel intens. Dalen en toppen. Basis voor geluk.
And then suddenly everything changes. From a pleasant daytime temperature of around 27 degrees Celsius and a comfortable 10 degrees Celsius at night, we suddenly enter winter. 14 and 2 degrees Celsius. That's pretty chilly when you're only out in summer gear. So, all layers on and hardly any sleep at night because of the cold. And yet, we feel pretty good. Suffering through the night, getting up at 5 a.m., building a fire, and waiting for the liberating rays of sunshine. And then suddenly life is good again. What a beautiful landscape here. The road is awful... it looks okay in the photo, but it's just washboard sand and deep sand. Cycling 70 km feels like a Tour de France stage. And still feeling good? Absolutely. Suffering in a beautiful landscape makes everything very intense. Valleys and peaks. The foundation for happiness.
MORE HORSEPOWER
Yes! We zijn er weer!!
Stenen, wasbord, gruis, hellingen.
Maar nu met 360 pk onder de voet.
En maar uitkijken naar die ene bikepacker.
Beste fietsers, we hebben een truck vol met water, koude cola en een hete douche. Dus mocht je hier fietsen en een mooie HX zien, klop aan en we helpen je verder zoals wij al fietsend ook zo vaak zijn geholpen.
Yes! We're back.
Rocks, washboards, gravel, hills.
But now with 360 hp underfoot.
And keep an eye out for that one bikepacker.
Dear cyclists, we have a truck full of water, cold Coke, and a hot shower. So if you're cycling here and see a nice HX, knock on the door, and we'll help you out just like we've been helped so many times while cycling.
SPITZKOPPE
Beroemd. Zeker. Elke reiziger in Namibie bezoekt Spitzkoppe. Wij dus ook. Mooi maar om heel eerlijk te zijn, we zijn weer een stukje doorgereden. Niet omdat het niet ok was maar gewoon omdat er spannender plekken zijn. We rennen wat hard rond de berg, klimmen op wat stenen en that's it.
Famous. Absolutely. Every traveler in Namibia visits Spitzkoppe. So did we. Beautiful, but to be honest, we drove a bit further. Not because it wasn't good, but simply because there are more exciting places. We ran around the mountain, climbed some rocks, and that's it.
BRANDBERG AND BEYOND
Eigenlijk is dit de beste plek. Insta kan de lokatie niet vinden en dat betekent eigenlijk dat het goed is. Wees gerust, het is nog steeds Namibië. Ergens tussen de Brandberg en de Oceaan.
Super tocht weer. Veel offroad maar ook lekker makkelijk. Dus armpje uit het raam en beetje gas geven. Meer is het niet.
En dan naar boven. Lopen dus. Geen armpjes uit het raam. Geen relaxte houding maar even echt klimmen en klauteren. Soms op handen en voeten. Maar de top van de Messumcrater gehaald. En ook dat is een toppertje. Insta kent ook de hashtag niet. Kan niet beter. Super tijd met onze Duitse vrienden Jutta en Frank.
Actually, this is the best spot. Insta can’t find the location, and that basically means it’s good. Don’t worry, it’s still Namibia. Somewhere between the Brandberg and the ocean.
Another fantastic trail. Lots of off-road, but also nice and easy. So, arm out the window and a bit of gas. That’s all it takes.
And then up. Walking, that is. No arms out the window. No relaxed position, but some real climbing and scrambling. But I made it to the top of the Messumcrater. And that’s a winner too. Insta doesn’t know the hashtag either. It couldn’t be better. Great time together with our German friends Jutta and Frank.
CAPE CROSS
Ken je dat? Mensen die met een doekje voor de neus een koeienstal inlopen? Of met een mondkapje varkentjes bekijken?
Bij de zeehonden langs de kust in Namibie lopen vele, vooral jonge mensen, met opgetrokken neus langs een hele zooi aan schitterende dieren.
Als reiziger probeer je open te staan voor andere gedachten en ideeën maar hier slaan we af. Wel de dieren willen zien maar ze niet willen ruiken. Snappen we niets van. Net zoals bij de koeien ruik je hier het dierenleven en dat ruimt echt prima. Verschil tussen plattelanders en stedelingen? Geen idee maar als het wel zo is dan stellen we voor om de stadsmensen met de haren een varkensstal in te slepen. Stront scheppen net zolang totdat je de geur kan waarderen.
En waarom? Gewoon, omdat dit het leven is en net zoals het leven loop je dat niet voorbij met opgetrokken neus.
En ja, we weten het, we worden ouderwets. Het zij zo.
Do you know how it is? People walking into a cowshed with a cloth over their nose? Or watching pigs with a face mask?
At the seals along the coast of Namibia, many people, especially young people, walk past a whole host of magnificent animals with their noses turned up.
As a traveler, you try to be open to other thoughts and ideas, but here we decline. They want to see the animals but not smell them. We don't get it. Just like with the cows, you smell the wildlife here, and it's really good for cleaning up. Difference between rural and urban dwellers? No idea, but if there is, we suggest dragging the city dwellers into a pigsty by the hair. Shoveling shit until you can appreciate the smell.
And why? Simply because this is life, and just like life, you don't walk past it with your nose turned up.
And yes, we know, we're getting old. So be it.
NAUKLUFTBERGE
En ineens valt de temperatuur met 10 graden naar beneden. Wat een geluk. Beetje koud maar perfect voor een hike/klauter tocht door de bergen Naukluftberge. Paar honderd meter omhoog om daarna door een kloof weer paar honderd meter en heeeel wat kilometers later weer te eindigen waar we begonnen zijn.
Super!
And suddenly the temperature drops by 10 degrees. What a blessing. A bit cold, but perfect for a hike/climbing trip through the mountains Naukluftberge. A few hundred meters up, then through a gorge, a few hundred meters and many kilometers later, to end up back where we started.
SOSSUSVLEI
Iedereen die Namibië bezoekt gaat naar Sossusvlei……en terecht. We hebben elke duin beklommen en afgedaald in elk ravijn. Van zonsopkomst tot zonsondergang en nog waren we niet uitgekeken.
Everyone who visits Namibia goes to Sossusvlei...and rightly so. We climbed every dune and descended every ravine. From sunrise to sunset, and we still weren’t done seeing it.
ROUTE AUG 2025
